GEORGE CANGUILHEM LE NORMAL ET LE PATHOLOGIQUE PDF

He took up a post at the Clermont-Ferrand based University of Strasbourg in , and received his medical doctorate in , in the middle of World War II. Using the pseudonym "Lafont" Canguilhem became active in the French Resistance , serving as a doctor in Auvergne. By he was the French equivalent of department chair in philosophy at Strasbourg as well. Le Normal et la pathologique is an extended exploration into the nature and meaning of normality in medicine and biology, the production and institutionalization of medical knowledge. He furthered and altered these critiques in a later book, Ideology and Rationality in the History of the Life Sciences.

Author:Mezisar Aragar
Country:Saint Kitts and Nevis
Language:English (Spanish)
Genre:Business
Published (Last):1 March 2010
Pages:262
PDF File Size:13.4 Mb
ePub File Size:20.7 Mb
ISBN:832-4-58215-718-6
Downloads:80470
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Arashijas



Biografie[ bewerken brontekst bewerken ] Georges Canguilhem werd op 3 juni geboren in Castelnaudary in het Zuiden van Frankrijk. Later verantwoordde hij deze keuze door te zeggen dat hij van de geneeskunde een "introductie tot de concrete menselijke problemen" [1] verwachtte.

Later, in , werd dit werk gepubliceerd als Le normal et le pathologique. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging Canguilhem bij het verzet , in de eerste plaats als dokter hij was actief onder de naam "Lafont". Na de inval van de Gestapo in de universiteit van Clermont-Ferrand in , waar de universiteit van Straatsburg tijdelijk onderdak had gezocht, slaagde Canguilhem erin te ontsnappen.

Hij speelde hierna een cruciale rol in het organiseren van het verzet in die regio. Zo nam hij in juni deel aan de slag bij Mont-Mouchet tussen het verzet en de bezetter.

Hij was verantwoordelijk voor de organisatie en later de evacuatie van het veldhospitaal. Toch bleef hij ook actief in de academische wereld.

Zo kreeg hij in een baan aangeboden aan de eerder genoemde universiteit van Straatsburg waar hij tot bleef lesgeven. In deze functie kwam ook het eerste contact met de toen nog jonge, onbekende Michel Foucault tot stand. In nam hij ook de leerstoel over van Gaston Bachelard aan de Sorbonne in Parijs. Hij werd directeur van het instituut van wetenschapsgeschiedenis.

Hij behield deze leerstoel tot en gaf gedurende deze periode les aan vele, later bekend geworden, intellectuelen. De wederzijdse invloed van Canguilhem en Foucault was verregaand. Zeker in het vroege werk van Foucault is dit te merken doordat ook de thematiek nauw bij Canguilhem aansloot. In feite ging het om de confrontatie tussen het toen nog dominante existentialisme en het opkomende structuralisme waartoe Foucaults werk leek te behoren.

Canguilhem schreef hierop een felle verdediging van Foucault waarin hij vele van de geuite kritieken bestreed. Op 11 september stierf Canguilhem in Marly-le-Roy op jarige leeftijd. Invloed[ bewerken brontekst bewerken ] De invloed van het werk en de persoon Canguilhem wordt gekenmerkt door een paradoxaal karakter. Enerzijds is hij een auteur die in de geschiedenis van de filosofie vaak vergeten wordt en buiten Frankrijk weinig bekend is.

Binnen de Franse filosofie echter is zijn invloed verreikend geweest. De invloed die Canguilhem uitoefende blijkt ook uit het door Foucault geschreven voorwoord bij de Engelse vertaling van Le normal et le pathologique.

Hierin schrijft Foucault: [ Een deel van de verklaring van de paradoxale combinatie van invloedrijk en onbekend is mogelijk te wijten aan het feit dat die invloed vooral verspreid werd door de institutionele rol van Canguilhem. Filosofie[ bewerken brontekst bewerken ] Het leven, het normale en het zieke[ bewerken brontekst bewerken ] Centraal in de filosofie van Canguilhem staat zijn stelling dat het leven niet kan begrepen of afgeleid worden louter op basis van fysiochemische wetten.

Het leven kan enkel begrepen worden vanuit het perspectief van het leven zelf. Het tweede deel van het boek bevat een kritische analyse van concepten zoals normaal en abnormaal, gezond en ziek. In zijn ander werk, La connaissance de la vie, onderzoekt Canguilhem de relatie tussen biologie als wetenschap en de theorie van het vitalisme. Verklaringen die dat niet doen, zijn gedoemd om aan het specifieke en de complexiteit van het leven voorbij te gaan.

Canguilhem sympathiseert met deze theorie, vooral de variant zoals die bij Thomas Willis wordt uitgewerkt. Canguilhem stelt dat de bioloog het menselijk lichaam niet moet zien als een onafhankelijke machine, maar als een organisme dat steeds verbonden is met het milieu en de omgeving waarin het leeft. Deze filosofen hun onderzoek draait om de vraag welke dynamiek en rationaliteit er in de geschiedenis van de wetenschappen zit. Het gaat om vragen als: evolueren wetenschappen zich in een rechte lijn of kan men spreken van breuken?

Zijn er andere elementen dan het zuiver redelijke, zoals het sociale of het psychologische, die meespelen in de evolutie van de wetenschappen? Er is zelfs geen spoor te vinden van die term in zijn hele oeuvre.

DIVANU LUGATIT TURK PDF

Le normal et le pathologique

.

EFY MAGAZINE DECEMBER 2012 PDF

Georges Canguilhem

.

LUCIANO DE SAMOSATA HISTORIA VERDADERA PDF

.

EWU CAMPUS MAP PDF

.

Related Articles